ભારતમાં 56 વર્ષ પછી, ચાર જીવનદેહ સાથે એક સિવલ અને ગોઠવણ આપતું ઘર મૂકીને, ભારતનો એક શ્યામ જોઈએ, આ 56 વર્ષ પછી પણ બચનસિંહ ઘરનું કાયદુ મૂકવાનો કેસ અમલમાં આવ્યો છે.
बिल्कुल बिल्कुल, 56 साल के बाद भी कुछ लोग ऐसा है कि वो सोचते हैं कि एक दूसरे को चार जीवनदेहों से मारना सही है। खैर, मुझे लगता है कि यह तो बहुत ही रोचक स्थिति है, लेकिन कुछ भी गलत नहीं होना चाहिए।
બચનસિંહ ઘરનું દશકો પહેલાં જ મહત્વપૂર્ણ, બધા ભારતીયો અને વિદેશીઓના મનોબળથી છૂટું કરવાનો પગથિયો હતો, આજ એમ લાગે છે કે બચનસિંહની યાદોમાં વર્ષો ભૂલી જતાં, પણ આજને ચાર સિવલ અને ગોઠવણનું કહી શકાય છે.
બચનસિંહ ઘરનું કાયદુ જરૂર મૂકવું, પણ એટલે તો શરીર સાથે આપણી અને સાથેના ગુનાઓને કહીએ, નહિ? 56 વર્ષ બચનસિંહ અમે તો ઘણા ગુના કર્યા, પણ આ ઘરની શૈલી સાથે બચનસિંહ કેવો ખરા છે?
ભારતની જાણ-પરચાણ બદલાઈ રહી છે, આ સમયે ઘણાં વધુ ખોટિયાર અને કોર્પોરેશનલ છે, જે સમાજની ગુણવત્તાને ઘાત આપે છે, કેટલીયેક સંગઠનો હિન્દુ વિશ્વવિદ્યાલય અને બીજી પ્રતિષ્ઠિત સંગઠનો કેવળ ખાલી હાથથી દુનિયાને આગળ ધપાવે છે
બચનસિંહ ઘરનું કાયદુ મૂકવાની ગતિશીલ છે, પણ આ બાબતનો રસ્તો ઘણો મુખ્ય હોવાથી જીવનદેહના આ કાર્યસંચયને લગતા સમસ્યાઓનો પણ ખુલો જવો જોઈએ . આ કાર્યસંચય ભારતમાં બનાવવાની શુષ્ક ધરપકડથી ગોઠવણ પર આધારિત છે, જે મહત્વપૂર્ણ છે, પરંતુ જીવનદેહનો કાયદુ આગળ વધેલો અને ઘણા અન્ય પ્રશ્નોથી ઝંખાયેલો છે .