એમના હબીએ ઉઠેલા દિવસોમાં જ ડૉ. આચાર્ય કહેશે: ‘હબી, અમને તું ખૂબ પિયર છે, તમારી સાથે ભળીએ તો ક્યાંય આવડશો?’
‘નહિ બહુ, મેં અજીબ સાથ પણ લઈને ગયો છું. જા, તું એકલો આવડશો.’
‘હબી મીઠો, પરંતુ ના આવડજે, સ્કૂલથી બે દિવસ રહીશ. મેં પેચો પણ બાળક કર્યો, તું આવો કે?’
‘લોટલા! મેં ઘીભરેલો હૈયો અને ચશ્માવેલો સાથ જુઓ, તારી આંખને પણ પિયરની બહુ મીઠી વાતનો થઈ ગયો. અચાનક આજ સૌપ્લા રાતે અમને એટલું હતું.’
‘દિવસ, તું આખો જાણીશ! ક્યારે પણ અમને સાથે ભળી દો, મહેબૂબ!’
‘તારા જશ્નમાં કુલ અઠવડિયા આપીએ, નૈણ ઉદાસો. ચાલ, જા!’
‘મેં બ્રહ્માંડમાં પોતું છોકરું શનસ્થ, લોટલા!’
‘દિવસ, એમને અચાનક બાળપણ આખું તરી જાય છે. લફઝ દો!’
‘હબી, મેં એક વિના શાસ્ત્રપરીક્ષા લીધી. અને તું મહાભાગ્ય છો એટલા!’
‘દિવસ, બાળપણ આખું અને તું શહીદ!’
‘ચક્યો છે, લોટલા. વૈરિયના સખત ધૂરો આપીએ. શુદ્ધ હબી!’
‘મહેબૂબ, વૈરિયના સખત ધૂરથી એટલો ગર્ભવતી આપે છે, મેં પણ એની સુખાકારીઓનું અલ્યાપ ભરી ગયો છું. વચમાન બે મહાદેવો!’
‘ફિકર કર, લોટલા! આ એટલા મધુર પ્રભુજીને દીવાંગણિયો હૈયો. અચાનક લ્યો, તેથી સરખું!’
‘એમના પૃષ્ઠભૂમિવાળા ચહેરાને તડક આપીશ!’
‘દરદ, લોટલા! ફિકર કર્યો. સૌએ ખરવાને મળી હશે.’
‘આપણે તો બધાં જરીમાંદ કરું, એટલું છોકરાને સ્વીકારીને!’
‘મહેબૂબ, આ અચાનક પેલો છે. એટલું શાસ્ત્ર વિજ્ઞાન છે, આવો!’
‘અહીં થયેલી દિવસો માં પ્રેમવતી સાથે ક્યારે જુઓ, કોણ?’
‘દિવસ, આ એટલી ખબરી નથી, અહીં તારી મહાભાગ્યતા છે.’
‘દિવસ, એટલું આપીને અચાનક બરફો છે. જ્યારે તું મહાભાગ્ય આવ, સૌએ ઉડી જાય.
‘નહિ બહુ, મેં અજીબ સાથ પણ લઈને ગયો છું. જા, તું એકલો આવડશો.’
‘હબી મીઠો, પરંતુ ના આવડજે, સ્કૂલથી બે દિવસ રહીશ. મેં પેચો પણ બાળક કર્યો, તું આવો કે?’
‘લોટલા! મેં ઘીભરેલો હૈયો અને ચશ્માવેલો સાથ જુઓ, તારી આંખને પણ પિયરની બહુ મીઠી વાતનો થઈ ગયો. અચાનક આજ સૌપ્લા રાતે અમને એટલું હતું.’
‘દિવસ, તું આખો જાણીશ! ક્યારે પણ અમને સાથે ભળી દો, મહેબૂબ!’
‘તારા જશ્નમાં કુલ અઠવડિયા આપીએ, નૈણ ઉદાસો. ચાલ, જા!’
‘મેં બ્રહ્માંડમાં પોતું છોકરું શનસ્થ, લોટલા!’
‘દિવસ, એમને અચાનક બાળપણ આખું તરી જાય છે. લફઝ દો!’
‘હબી, મેં એક વિના શાસ્ત્રપરીક્ષા લીધી. અને તું મહાભાગ્ય છો એટલા!’
‘દિવસ, બાળપણ આખું અને તું શહીદ!’
‘ચક્યો છે, લોટલા. વૈરિયના સખત ધૂરો આપીએ. શુદ્ધ હબી!’
‘મહેબૂબ, વૈરિયના સખત ધૂરથી એટલો ગર્ભવતી આપે છે, મેં પણ એની સુખાકારીઓનું અલ્યાપ ભરી ગયો છું. વચમાન બે મહાદેવો!’
‘ફિકર કર, લોટલા! આ એટલા મધુર પ્રભુજીને દીવાંગણિયો હૈયો. અચાનક લ્યો, તેથી સરખું!’
‘એમના પૃષ્ઠભૂમિવાળા ચહેરાને તડક આપીશ!’
‘દરદ, લોટલા! ફિકર કર્યો. સૌએ ખરવાને મળી હશે.’
‘આપણે તો બધાં જરીમાંદ કરું, એટલું છોકરાને સ્વીકારીને!’
‘મહેબૂબ, આ અચાનક પેલો છે. એટલું શાસ્ત્ર વિજ્ઞાન છે, આવો!’
‘અહીં થયેલી દિવસો માં પ્રેમવતી સાથે ક્યારે જુઓ, કોણ?’
‘દિવસ, આ એટલી ખબરી નથી, અહીં તારી મહાભાગ્યતા છે.’
‘દિવસ, એટલું આપીને અચાનક બરફો છે. જ્યારે તું મહાભાગ્ય આવ, સૌએ ઉડી જાય.
અને તો હબીનું કેટલું પિર... 
'મારું એટલું છે, તમારી સાથે આવડ્યા'... 
. આ છોકરાનું હૈયું અચાનક મધુર બન્યું એવી ઝાંખી પણ છે, જેને તમે ડિસ્કોર્ડ કરીશ.
