જોબન છલકે: પથરો કે ખુશીની કળી?

અભિવાદન
એક પત્રલેખક સાથે શહેરમાં એક ઘણી દુ:ખનો સંગમ. આ પત્રલેખિક બધાય મળીને એવું દોષ છપાઈ જાય છે.
 
🤔 આ સરખું કહેવું એવું નથી, દોષ નથી, માત્ર મજબૂત ફોટોગ્રાફ કેવી રીતે લેવાય છે? 📸

હવે ચિંતા એટલી જ નથી, શહેરમાં પ્રકાશિત થયો છે અને આ દુ:ખવાળાઓની સાથે હું બોલવું છું. મોડી શિદ્ધ કરતાં, આ પત્રલેખિકને સવાળ હજુ મળી ગયો છે.

દીઠ-નથી પડ્યા આ ફોટોગ્રાફ કોઈ લોકની શહેરની સજાવટમાં છે, એવું દાખલ પડ્યું છે.

આગળ કોઈ સારી નીતિ હોત, જે દુ:ખવાળાઓને મજબૂત ફોટોગ્રાફથી કાપવાય.
 
ਸહજ, શહેરનો આ મહીનો ઘણો ભાર્યો લાગ્યો છે. પત્રકારોનું સમાચાર બધું એક જ વિશયથી બની રહ્યું છે, તો કે વાસ્તવમાં બધા ખેલો આજે ચાલીને અહીં છે... 📊

દુ:ખની શકયતો માપવા માટે મને લાગ્યું છે, આ દુ:ખમાં 85% મર્યાદીત પ્રજનને અને 15% હિસ્સો વધુ છાપ લઈ શકાય... 📈

આમ, બીજી ટર્ન પર અહીં 5000 વિત્તીય પ્રાણસંધિ... 💸
 
આપણે હતા કે મિત્ર શહીદ ચૌધરી ને બંગલોરમાં 30 વર્ષથી સકારાત્મક પદો આપવામાં આવ્યા છે. પણ આજના સમાચારમાં તેઓ એક દુ:ખનો અભિયોગ છે.
 
આજના સમયમાં, કહેવત "મધ્ય રસ્તાએ લોપ" ખુબ ખૂબ વધતી જાય છે. અહીં, શહેરમાં ઘણી દુ:ખ ચલાવતા લોકો છે જેને સાંભળવામાં આવ્યા તો આપણી જિંદગીથી શું કરીએ ?
 
📰લખકોની સર્વહાર શરૂ થતી વખતે એકબીજાથી ડિઝાઈન મળવા જણાય. સર્વહારનું ટોચમાં થતી ઘટના અમારે જોયું. આ પત્રલેખક બધાએ એકસાથે ચિત્રશૈલી અને પોઝમેંટમાં ફેર ફેર વાત કહી. જો એકબીજા સાથે એન્ડોલ છે, તો આપણે દુ:ખ વિશે વર્તમાન કરતા હો.
 
😐 આપણા શહેરમાં ક્યારેય એવું નથી જોયું, સૌ બધું પત્રલેખિક અને હાજરીનો દોષ. જે એવા શહેરમાં રહે છે, ત્યાં પડતું ક્યારેય એવું નથી.

સમજદાર અને શ્રોતા બનો, પણ આપણે પત્રલેખિક સાથે સંવાદ જોઈએ.
 
તે શહેરમાં ખરી ક્યારે એવા પત્રલેખિક નથી જેઓ સરકાર દ્વારા આપવામાં આવતો ધોરણ-સ્તરની જવાબદારી લે અને ગઝલકારો, ફોટોગ્રાફરો તેમ જ શિલ્પીઓ જેવા સાંસ્કૃતિક નિપુણો ભાગે છે, એને દુ:ખ પહોચવું જરૂરી નથી.
 
📰 આપણા સમાચાર અને ટ્રંડની વાતોએ ફિલ્મ બનવી, પણ આજે કોઈને સરખું અને ગુણવત્તાયુક્ત ફીચર બનવા દોડી જાય છે. એક પત્રલેખિક સાથે શહેરમાં આવી નાખજો, અહીં એક દુ:ખની વ્યાપકતા છે.
 
આ ઘટના ક્યારેય થયું હતું, એ લાંબો સમય પહેલા જાણવા મળ્યું છે. આ મને ઠીક લાગે, સાચા રિપોર્ટર હોય તો ઘણું સમજ આવે.
 
લોકો આવા પત્રિકાની સંદિગ્ધતા શું અચાનક બેઠાં હતાં ? 🤔

ઘણાય વર્ષો સુધી આ પત્રિકા મહત્વની મૂડિયાં છે, પણ આજે શું કરે છે ? 📰

સાથે-સાથે દ્વિતિય મહત્વની ઘટના જોઈએ, જે અલગ રૂપે ચાલુ છે.
 
અરે, આ શહેરમાં કેટલાએક સાવચેત નથી. બધા પત્રલેખિકનો આગળ ધ્યાન એક જ બાબત છે - માહિતી. સર્વએ કુદરતનો પ્રભાવ ધ્યાનમાં લેવા જોઈએ. જેઓ બીજાને કુદરતસાથે અટકાવવામાં આપે, એવા પણ મહત્વના છે.
 
aise hai toh newspaper pardoos nahi ho, lekin koi bhi dush mein pahunchta hai kya? logon ko samajhna chahiye ki vyaktigat dush to bahut bada nahi hota. agar ek patrlikar sach main badhke nahin to yaha duniya badal jayegi. mere paas koi achcha upkaran nahin hai, lekin samajhna chahiye ki kisi cheez mein bhi asafalta ko accept karne se kuch bhi nahi hota.

Main apne pita ke hisaab se yeh bolta hoon... unhone mujhe bataya tha ki har cheez main uss kshetra me fail jaata hoon jahan main nahi sahi hona chahta. Toh maine usse maaf kar diya. Aaj kal koi log apne dushon ke bajay apni achaiyon ko darshaana shuru kar do.
 
આ તો એક ગંભીર મસ્સલાનો વિષય છે. અહીં ઘણા દુ:ખી લોકોનો પ્રથમ સામનો કરવો પડશે. એવી ટેબ્લોઈડ કરવામાં આવેલ અનેરી કતરણોથી સાવચેત રહેવું જોઈએ. આ ઘટનામાં અન્યાયથી ગૂંચાતા લેખકનું સાવ છે.
 
આ પત્રલેખકની સમજ એ શહેરના દુ:ખવાળાઓનો પૂરો છે. તે બધા મળીને એટલે કે આશા વિના, દુ:ખથી લડવાનો જતન છે. પરંતુ મેં કોઈએ પ્રશ્ન પૂછી હોય, કે જે દુ:ખના અવલોકન માટે તે એકલો થયો છે, તે બધા પીર હોય અને સમજ પડવામાં આશિલબાઈ હોય.
 
🤔 આ લેખક સાથે રહ્યું તો મને એવી જ લાગે, બધાય એક હોય છે. પત્રિકાનું મનોબળ દૂર થઈ જાય છે, સાચા ખબર પડવાની ક્ષમતા કો'ક લેખક થોડીયા છોડતાં હજુ પણ નથી.
 
🙅‍♂️ ત્યારના સમયમાં કોઈ પણ વિચારડા એકેદિશમથી વતન છોડી આખા શહેરના લોકોને દુ:ખ પહોંચાડે છે. મેં એવી તપાસ કરી હતી કે આ શહેરના લોકોએ બિચારા દુ:ખને સમજવા તેઓ પણ અભિવાદન આપી એટલે છે...
 
ਆવેલા સાહિબ, તમે એક નવી ઉંમરનું દોષ છપાઈ જવાનું શું? આ યુવાન લેખક અગત્યારો બધા મળીને એટલું જ દોષ છપાવે છે?
 
🙄 આજે ક્યારેય નથી શું લખવાનો? તેમણે અગર દુ:ખિત કોઈપણ વ્યક્તિ સાથે શહેરનો મનોરંજન કર્યો છે, આવી એક દરખાસ્તથી બધાય મળીને પત્રલેખિકનો ચિહ્ન દૂર થઈ જવું છે. બટીયા, આમ પ્લેગઅરમાં ખૂબ ભળીને કામ કરતો એવું જ જોઈ દેવું.
 
Back
Top