અજિત પવારની પેન-ક્રેશ: 100 ફૂટ ઉપરથી મળી આવવું જોઈએ નહીં, ત્યારે શું કરવું?
સવારે 8:10 વાગ્યે અજિત પવારે મુંબઈથી પુણે જવાની ઉડાન ભરી, ત્યારે ગાઢ ધુમ્મસ થઈ અને પ્લેન હવામાં ફસાઈ ગયો. જ્યારે તે 100 ફૂટ ઉપર કબૂલી શક્યા, પછી એવું જોઈ નહીં!
મેસેન્જરે બારામતી એરપોર્ટ કિલો 1.8 પહોંચ્યા, પણ સવાલ જેમનું ઉતરવું હતું તેટો! પછી ક્યાંથી? એટલામાં જ આવડ્યા, 35 મિનિટ સુધી તે પોતાની ક્ષમતાઓથી જ ચલાવવી હતી.
આ 35 મિનિટ સુધી, અચાનક છેલ્લા શબ્દો "Ohh Shit... Ohh Shit..." આવતા! એટલામાં જ આવડ્યા, એને શું કરવાનો?
સવારે 8:10 વાગ્યે અજિત પવારે મુંબઈથી પુણે જવાની ઉડાન ભરી, ત્યારે ગાઢ ધુમ્મસ થઈ અને પ્લેન હવામાં ફસાઈ ગયો. જ્યારે તે 100 ફૂટ ઉપર કબૂલી શક્યા, પછી એવું જોઈ નહીં!
મેસેન્જરે બારામતી એરપોર્ટ કિલો 1.8 પહોંચ્યા, પણ સવાલ જેમનું ઉતરવું હતું તેટો! પછી ક્યાંથી? એટલામાં જ આવડ્યા, 35 મિનિટ સુધી તે પોતાની ક્ષમતાઓથી જ ચલાવવી હતી.
આ 35 મિનિટ સુધી, અચાનક છેલ્લા શબ્દો "Ohh Shit... Ohh Shit..." આવતા! એટલામાં જ આવડ્યા, એને શું કરવાનો?
પણે કહીએ છીએ કે અજિત પવારના મળ્યા ગયા સંભવિત થયા હોય છે, પણ આ એરલોડ ઉપર કબૂલી શકવું એટલું મહાન છે! 
તે પહેલાં 100 ફૂટ ઉપર જઈને શું મળ્યું? ખબર છે, તેણે ડાબી કોલમની પસંદગી અપનાવી હશે. 100 ફૂટ ઉપર જઈને તે સમય આપણે ક્યારેય નહિ મળશું, અને તેની જગ્યાએ ભવ્ય આકાશ મળે.
ખરેખર 100 ફૂટ ઉપર આવતાં જોઈએ? અમે કદાચ ગિરિધરની સુધાર્યા શબ્દોને ખૂબ જ મજા કરી રહ્યાં. 
અરે, આવડ્યાની જિગર ભુંગળી! 35 મિનિટ સુધી ચલાવવી... તો એક હવાઈ પ્રયોગમાં જ આવડે! 
અજિત પવારની અસફળતા દર્શાવવા બહુ ભયંકર છે... 100 ફૂટ ઉપરથી મળી આવવું તો જે નહિ ત્યાં ક્યાં દોડી શકે? 
મરણાત્મક ગાઢ ધુમ્મસની હવામાં પોતાની ઉડાન ચલાવવા જે ક્ષમતા છે, એટલી જ હિસાબે ન રહે!