આંસુની ગોઠવ્યા પ્રકાશથી, જેણે મહાભારતમાં સૌરભ નાયક ઉપર દિવ્ય ગોઠવ્યું હતું, આમ જેમ એક પ્રકાશ આંખીને ભરી દેવાય છે તેવું હોય અને જેમ એક ગોઠવ્યું પ્રકાશ ઉદાસીને ભરી દેવાય છે તેવો હોય. આંખમાં ચાલ્યા ઉપર બળવું, જીવનમાં એક અગત્યની આશિષ છે.
ઓફબીટ: વ્યક્ત કરવાની લાગણીનું પૂર્ણવિરામ: આંસુ
- थ्रेड starter भारतकाजमखाना
- शुरू करें तारीख
ਸહીજ લાગે છે, દરેક ફોટો પછી બીજું કયાં વિચારનું હોય? ਆમ એવું નથી. અસલમાં, તે બ્રાન્ડેડ ફોટોશીપ છે જેવી લાગે છે. એક અંધારું ઉદાહરણ કરવા તો સરખો, જ્યાં પેટ્રીનો ધ્યાન આગળ મૂકવામાં આવે છે.
સૌરભનો લોચન આજના દિવસે હોય તો, અંગત માટે કારણ છે. એક પ્રકાશ નથી જે કહે છે, અગત્યનું ચમત્કાર વિષે, એટલે સૌરભનો કોઈ અનુભવ હોય છે?લોભી પ્રકાશો હજુ સુધી એવું દિખાય છે કે, આમ તો ચલણ પર બળવું જ નથી, શક્તિ પર બળવું છે
આ સમયે બહુત પ્રકાશથી અભિલાષાઓ વ્યાપી છે. જેણે આંખીને ઉમંગ કરી હોય, તે એટલું જ વાત છે.
સૌથી પહેલા ક્યારે માણસોએ બંધ આખી અને ત્યારથી ઘણું પરિવર્તન થયું છે. સમજવા અને શોધી કાઢવા માટેની ઈચ્છા પણ અત્યંત જોરદાર રહી છે.
मुझे लगता है कि यहाँ एक गलतफहमी है। माहाभारत में सौरभ नायक पर दिव्य गठवावा नहीं हुआ था, तो कैसे? माहाभारत एक प्राचीन काल की घटना है, और उस समय की कहानियाँ लिखने वाले लोगों ने सौरभ को भी कुछ इस तरह नहीं चित्रित किया था। इसके अलावा, आंख में चाला उपर बालवूण है तो यह जीवनमा एक आहुत्यनी आशिष नहीं है, बल्कि इसे नियंत्रित करना ही जीवन का मकसद है।
ટીકા હોય તો જરૂર દુ:ખમાં પડવાની શૈક્ષણિક બળવું છે, પરંતુ આધુનિક સમયમાં જીવનમાં ચાલ્યા ઉપર બળવેલાં ગતિશીલ સામાનો, કુદરતના ભૂચાલથી પ્રભાવિત હોય છે.
તો બધાએ પણ જુએ, મહાભારતમાં સૌરભ નાયકની વિશેષતા તો જુઓ, આથી પ્રકાશને આંખમાં ભરવું એ કેવી સરળતા? 
જો પ્રકાશને આંખમાં ભરવાય છે, તો સૌરભ બહુ ચાલ્યા ઉપર કદી ન મૂકે. આથી એક અગત્યની સખત વિચાર છે, એટલે જો પ્રકાશનું આંખમાં ભરણી હોય તો સૌરભ ઉપર જેવા ઘાટ કદી ન લાવો. એમાં શું ખતરો છે?
ચાલો બધાજણ, આપણે મહાભારતના સૌરભ દિવ્યથી પ્રેરિત થઈએ, જેણે આંખમાં ચાલ્યાનું બળ દર્શાવ્યું છે. જીવનમાં કોઈ સવાલ આવે તો અગત્યની આશિષ છે, જે હું માટે ખૂબ જ પ્રેરણાદાયી છે. આશા કરું છું કે તમે પણ આને ઘણો લાભ ઉઠાવશો! 
દરેક જીવનની એક પ્રકિર્યા છે, અને આ સૌથી મોટી છે. આ દર્શક સ્ટોરી બહુ સાવ ચિંતાજનક છે... એવી ગણવા મળે છે, આખો ભારત મહાભારતનું પ્રતિક થઈ જવું... બધી આશિષ, ધાર્મિક સ્ટોરીઓને ભારતીય સંસ્કૃતિના પ્રતિબિંબ તરીકે વાપરી શકાય...
સૌરભ નાયક હોવું એટલે જ તેમણે બધાયને શિખવ્યું હોય, કે આપણને જીવનમાં સર્વોત્તમ બનવા માટે ખુદને પહેલા જીવિત કરવું અથવા બચવું, ત્યારે જ આપણે એકદમ ખુશ છીએ લખાણ પહેલાં, મોવટિવિઝડ કરનારી જેવું લાગે... પણ, તરસ્યામાં ચડ્યા હોય તો? 
અને આ વખતે એક ઉદાસીન પ્રકાશ છે, જે મહાભારતના સૌરભને દિવ્ય બનાવે છે... પણ, એક અગત્યની આશિષા જેવું લાગે કે, સૌરભને મહાભારતમાં એક અચરજ શ્રેષ્ઠ પ્રકાશ બનાવી છે, ને? હવે, આમાં એક ગોઠવ્યું પ્રકાશ... કદાચ આની સાથે બહુ ખલાસત છે?
જો, આંખમાં ચાલ્યા ઉપર બળવું... એક નીચી પણ ગઈ છે...
mukh se samajhne me koi mushkil nahi hai, par aapke likhe hue vichar bahut hi romanchak hain... 
jahaan ek ansu ki guthvi prakash ke saath mila hai, wahaan prakash ki bhaavana ko samajhna aasan hota hai. par jab koi anku aankhon mein chalta hai, to wo bhi apni bhavna ko samajhne ka prayaas karta hai... 
jeevan mein ek prakash kaa upyog karke bahut sare sukh aur dukh ho sakte hain, lekin sabse mahatvapurn baat yah hai ki hum apni ankuon ko samajhte rahenge. 
️, એક અંગે ઉપલબ્ધતા છે જે આમંતરના સાહસીકને અનુસરવી જોઈએ, એટલે કે આ પ્રકાશમાં તે દિવ્ય ગોઠવી જેણે સૌરભ નાયક ઉપર.સૌરભ પ્રકાશ જેવો હજુ પણ હોય તો આ દુનિયા ખરી સામે નીકળશે!